Γιατί είναι απαραίτητος
ο ΟΕΣ?
Προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της διαδικασίας του ΟΕΣ θα πρέπει να αναρωτηθείτε:
Τι λάθος υπάρχει στη «συμβατική» διαδικασία σχεδιασμού των κτιρίων;
Για να εξηγήσει κανείς τον ΟΕΣ, θα ήταν χρήσιμο να αρχίσει εξηγώντας τα χαρακτηριστικά της «συμβατικής» διαδικασίας σχεδιασμού.
Παρά τις εξαιρέσεις, ο «συμβατικός» σχεδιασμός κτιρίων αποτελείται από τα εξής βήματα:
Ο αρχιτέκτονας και ο πελάτης συμφωνούν σε μία σχεδιαστική ιδέα, που αποτελείται από ένα γενικό σχήμα, προσανατολισμό, ανοίγματα και συνήθως, τη γενική εξωτερική εμφάνιση όπως ορίζεται από τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Έπειτα ζητείται από τους μηχανολόγους και ηλεκτρολόγους μηχανικούς να υλοποιήσουν το σχεδιασμό και να προτείνουν κατάλληλα συστήματα ώστε να επιτύχουν αποδεκτό εσωτερικό περιβάλλον.
Παρόλο που η διαδικασία αυτή παρουσιάζεται υπεραπλουστευμένα, μία τέτοια διαδικασία εφαρμόζεται από μία μεγάλη πλειονότητα κατασκευαστικών εταιρειών, και γενικά περιορίζει τα εφικτά επίπεδα απόδοσης ειδικά αυτά της ενεργειακής απόδοσης.
Η «συμβατική» διαδικασία σχεδιασμού έχει κυρίως γραμμική δομή λόγω διαδοχικών συνεισφορών των μελών της ομάδας σχεδιασμού. Υπάρχει περιορισμένη πιθανότητα για βελτίωση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ενώ η βελτίωση στα προχωρημένα στάδια της διαδικασίας είναι συχνά προβληματική ή ακόμα και ανέφικτη.
Οι επιπτώσεις στο σχεδιασμού και στην απόδοση μίας τέτοιας διαδικασίας συχνά περιλαμβάνουν μία σειρά από αρνητικές συνέπειες, για παράδειγμα:
Το κτίριο αξιοποιεί μερικώς τα σημαντικά πλεονεκτήματα που προσφέρονται από τα ηλιακά κέρδη κατά την περίοδο θέρμανσης, με αποτέλεσμα τις αυξημένες απαίτησεις σε θέρμανση.
Το κτίριο μπορεί να απαιτεί μεγάλα φορτία δροσισμού, λόγω πιθανής μεγάλης έκτασης γυάλινης επιφάνειας που εκτίθεται στον θερινό ήλιο.
Το κτίριο μπορεί να μην έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αξιοποιεί τον φυσικό φωτισμό, εξαιτίας πιθανής έλλειψης κατάλληλα τοποθετημένων ή διαστασιολογημένων γυάλινων ανοιγμάτων, ή λόγω ακατάλληλου τύπου υαλοστασίων, ή εξαιτίας έλλειψης χαρακτηριστικών που φέρνουν το φυσικό φωτισμό βαθύτερα μέσα στο εσωτερικό του κτιρίου.
Προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της διαδικασίας του ΟΕΣ θα πρέπει να αναρωτηθείτε:
Τι λάθος υπάρχει στη «συμβατική» διαδικασία σχεδιασμού των κτιρίων;
Για να εξηγήσει κανείς τον ΟΕΣ, θα ήταν χρήσιμο να αρχίσει εξηγώντας τα χαρακτηριστικά της «συμβατικής» διαδικασίας σχεδιασμού.
Παρά τις εξαιρέσεις, ο «συμβατικός» σχεδιασμός κτιρίων αποτελείται από τα εξής βήματα:
Ο αρχιτέκτονας και ο πελάτης συμφωνούν σε μία σχεδιαστική ιδέα, που αποτελείται από ένα γενικό σχήμα, προσανατολισμό, ανοίγματα και συνήθως, τη γενική εξωτερική εμφάνιση όπως ορίζεται από τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Έπειτα ζητείται από τους μηχανολόγους και ηλεκτρολόγους μηχανικούς να υλοποιήσουν το σχεδιασμό και να προτείνουν κατάλληλα συστήματα ώστε να επιτύχουν αποδεκτό εσωτερικό περιβάλλον.
Παρόλο που η διαδικασία αυτή παρουσιάζεται υπεραπλουστευμένα, μία τέτοια διαδικασία εφαρμόζεται από μία μεγάλη πλειονότητα κατασκευαστικών εταιρειών, και γενικά περιορίζει τα εφικτά επίπεδα απόδοσης ειδικά αυτά της ενεργειακής απόδοσης.
Η «συμβατική» διαδικασία σχεδιασμού έχει κυρίως γραμμική δομή λόγω διαδοχικών συνεισφορών των μελών της ομάδας σχεδιασμού. Υπάρχει περιορισμένη πιθανότητα για βελτίωση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ενώ η βελτίωση στα προχωρημένα στάδια της διαδικασίας είναι συχνά προβληματική ή ακόμα και ανέφικτη.
Οι επιπτώσεις στο σχεδιασμού και στην απόδοση μίας τέτοιας διαδικασίας συχνά περιλαμβάνουν μία σειρά από αρνητικές συνέπειες, για παράδειγμα:
Το κτίριο αξιοποιεί μερικώς τα σημαντικά πλεονεκτήματα που προσφέρονται από τα ηλιακά κέρδη κατά την περίοδο θέρμανσης, με αποτέλεσμα τις αυξημένες απαίτησεις σε θέρμανση.
Το κτίριο μπορεί να απαιτεί μεγάλα φορτία δροσισμού, λόγω πιθανής μεγάλης έκτασης γυάλινης επιφάνειας που εκτίθεται στον θερινό ήλιο.
Το κτίριο μπορεί να μην έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αξιοποιεί τον φυσικό φωτισμό, εξαιτίας πιθανής έλλειψης κατάλληλα τοποθετημένων ή διαστασιολογημένων γυάλινων ανοιγμάτων, ή λόγω ακατάλληλου τύπου υαλοστασίων, ή εξαιτίας έλλειψης χαρακτηριστικών που φέρνουν το φυσικό φωτισμό βαθύτερα μέσα στο εσωτερικό του κτιρίου.